Spanje en Portugal 2004

Dit jaar is het precies 15 jaar geleden dat een goede vriend en ik met de trein door West-Europa zouden gaan reizen.

In de aanloop naar onze zomerse treinreis kochten we kort van te voren een interrailticket Geld omwisselen was voor België, Luxemburg, Frankrijk, Spanje en Portugal zou heel leuk geweest zijn, maar was sinds anderhalf jaar niet meer nodig door de invoering van de euro. Wel zou deze reis een goede gelegenheid zijn om onze euromuntenverzameling aan te vullen.

Maar kort van te voren zou een longontsteking bijna roet in het eten gooien. Gelukkig was daar een adequate antibioticakuur voor, echter was deze geheel onbruikbaar door de ziekte van Pfeiffer. Aangezien ik geen annuleringsverzekering had afgesloten, en in hoeverre dat überhaupt mogelijk was geweest, besloot ik toch mee te gaan.

Klik hier om alles terug te lezen.

Verenigd Koninkrijk 2008


De zomervakantie van 2008 was er wederom een om niet te vergeten. De schade bleef dat jaar beperkt tot twee pinautomaten, een toilet, zeven hotelkamers en één konijn. Daarnaast werden er 779 foto’s geschoten in de 11 dagen die we op vakantie waren, en dat alles op slechts 16 Vartabatterijen; gekocht bij de Spar.

Dit reisverslag is destijds op mijn oude weblog verschenen, maar verdient ook hier een plekje. Klik hier om het verslag van destijds terug te lezen.

België 2005

Eind 2003 ontdekte ik bij toeval het voormalige Institut Joseph Lemaire, een voormalig sanatorium dat sinds 1987 leeg staat. Het gebouw bleek in België te staan, midden op de taalgrens nabij Brussel. Het gebouw trok direct mijn aandacht. De combinatie van de architectuur en het feit dat het al zeer lange tijd verlaten is prikkelden de nieuwsgierigheid.

Het plan was om in 2004, tijdens onze Interrailtoer door West-Europa ook Tombeek een bezoek te brengen. Het liep helaas anders. Anderhalf jaar later, in november 2005, volgde een tweede meer succesvollere poging.

Klik hier om het verslag van destijds terug te lezen.

🇫🇷 Cherbourg – Utrecht

Nog geen half uur later rijden we de boot af, naar de beruchte rotonde waar iedereen op de harde manier leert om rechts te rijden. Vorig jaar zagen we hier nog een goed voorbeeld van. Dit jaar lijkt het allemaal soepeler te verlopen, met name omdat er voornamelijk Fransen en Belgen aan boord waren.

Door de vertraging van ruim 2 uur zullen we onze geplande aankomsttijd niet halen, al gaan we wel proberen om zo vroeg mogelijk thuis te komen. Nabij Assevillers pauzeren we kort, alvorens we ons begeven op de vele tolwegen die Frankrijk kent.

Uiteindelijk zoeven we naadloos de grens over, er zijn tijden geweest waarin je met je ogen dicht kon bepalen wanneer je Frankrijk verliet. Tegenwoordig is de kwaliteit van de Belgische wegen er aardig op vooruit gegaan. Na een korte tanksessie in Nazareth rijden we in één keer door naar Nederland.

Zowel in Frankrijk als België werden we al getrakteerd op de nodige lichtflitsen, in Nederland krijgen we de bijbehorende regen. Deze is zelfs zo hevig dat vrachtwagenchauffeurs de snelweg verlaten en degenen die nog wel durven, niet harder gaan dan 60 kilometer per uur.

Bij thuiskomst blijkt dat de toegangsweg naar onze woonwijk zelfs deels onder water staat, een unicum. Blijkbaar heeft het in die paar uur in Nederland harder geregend dan tijdens gehele vakantie in Ierland.