🇫🇷 Cherbourg – Utrecht

Na een lange bootreis volgt een half zo lange rit met de auto naar huis. Cherbourg ligt namelijk ruim 450 kilometer zuidelijker dan Calais. Het ligt zelfs zuidelijker dan Dieppe, dat onder een bepaalde generatie zijn bekendheid te danken heeft aan de lesmethode Omnibus.

Maar 450 kilometer betekent ook veel meer extra rijtijd. Aangezien we op de boot genoeg hebben kunnen uitrusten, beginnen we vol goede moed aan deze rit over de Franse snelwegen. Het blijkt een ware beproeving.

Het begint nabij Caen. Een automobilist tikt met één van zijn wielen een kiezelsteen aan, die hij daardoor met ruim 80 kilometer per uur lanceert. De steen vliegt vervolgens recht op onze auto af, en treft de voorruit precies in mijn zichtveld. Een prachtige ster die een caleidoscopisch effect produceert is het resultaat.

En dan de tolwegen. Het lijken er steeds meer te worden, en ze lijken ook steeds duurder te worden. Gelaten steekt menig bestuurder zijn pinpas in de automaten. Er schijnen ook elektronische kastjes te zijn, zodat je direct door kan rijden en pas thuis te zien krijgt wel astronomische bedrag je mag betalen. Wij kiezen voor de eerste methode. Hoewel de apparaten contactloos werken, zit er nog steeds een limiet aan het bedrag dat je per 24 uur contactloos mag afrekenen. We redden het net met twee pinpassen.

Vervolgens rijden we België in. Doordat we niet vanuit Calais vertrokken zijn, krijgen we een iets andere route voorgeschoteld. Onze navigatie stuurt ons via Brussel, waardoor we Overijse schampen. Gezien het tijdstip, en hetgeen we eerder hebben meegemaakt is een extra stop in Tombeek wellicht iets te veel van het goede.

Als kers op de taart worden we ook via de Ring van Antwerpen geleid. Al met al lopen we de nodige vertragingen op. Ook in Nederland blijft niets ons bespaard. Hevige regenbuien zorgen ervoor dat we met gepaste snelheid doorrijden naar Utrecht. Extra pauzepunten slaan we over, daar we nog bijtijds thuis willen komen. Uiteindelijk rijden we met een vertraging van slechts 2 uur Utrecht binnen. Het uitpakken van de auto bewaren we wel voor de volgende dag.

🇮🇪 Castletownbere – Rosslare

De volgende dag komt er alweer een einde aan onze korte trip naar Ierland. Ruim op tijd vertrekken we vanuit Castletownbere naar de andere kant van het land. Onderweg treffen we het Wilton Shopping Centre. Hier houden we een korte pauze en kopen we nog wat producten die in Nederland niet te verkrijgen zijn.

Vanuit Cork rijden we in één keer door naar Rosslare. Geheel tegen de verwachting in komen we daar te vroeg aan. We gaan op ontdekkingstocht door de stad, die we eigenlijk nog nooit goed gezien hebben. De lokale Supervalu blijkt ook hier een aangrenzend eettentje te hebben. Helaas komen wij tegen sluitingstijd binnen, en worden we met zachte hand het etablissement uitgewerkt. Hier zullen we dus geen avondeten vinden. Ook in de supermarkt zelf is vrijwel niks kant-en-klaars meer te vinden.

In een kleine 20 minuten rijden we door naar de terminal van Irish Ferries in de haven van Rosslare. Het parkeerterrein, waar je nog moet betalen ook, is vrijwel uitgestorven. Alleen de speciale personeelsplaatsen zijn goedbezet. De verlaten hal heeft wat weg van het Sanatorium in Tombeek, met als enig verschil dat hier af en toe mensen te zien zijn. Een klein koffietentje, met de toepasselijke naam Coffee Dock, serveert hier veel te dure koffie en sandwiches.

Na een kleine twee uur mogen we eindelijk aan boord, en zoeken we onze hut op. Ditmaal geen korte nachtrust omdat de overtocht nog geen zes uur duurt, maar een volledige nachtrust. We reizen niet via het Verenigd Koninkrijk, maar via Frankrijk.

Onderweg lopen we nagenoeg geen vertraging op, waardoor we op tijd in Cherbourg aanmeren.

🇮🇪 Molls Gap – Caherciveen

Het fotorondje van een dag eerder smaakt naar meer. Ook zijn er wat plaatsen die we in de zomer van 2017 bij toeval ontdekt hebben en een tweede bezoek meer dan waard zijn. We combineren dit en rijden na het ontbijt richting het noorden.

Onze eerste stop is Avoca. Een winkeltje, niet al te hoog in de bergen, omringd door schapen. Op de bovenste etage is ook een klein restaurant gevestigd, waar je kan genieten van het uitzicht. Een consumptie is wel verplicht. We wagen de gok niet, en houden het bij het winkeltje op de begane grond. We kopen er de meest smerige cola die ik ooit geproefd heb en genieten vanaf de parkeerplaats van het uitzicht, maar dan zonder consumptie.

Een jaar eerder reden we vanaf Molls Gap, waar Avoca te vinden is, richting Killarney. Deze weg is ons niet onbekend, en aangezien we toch geen concrete plannen hebben, rijden we voor de gein eens de andere kant op. Dat zou gegarandeerd leuke foto’s opleveren. We rijden uiteindelijk dwars door County Kerry. Bij Caherciveen besluiten we het rondje af te maken en weer terug te rijden naar Molls Gap. Bij Blackwater, dat duisterder klinkt dan dat het daadwerkelijk is, maken we nog een klein inschattingsfoutje. De weg wordt steeds smaller, en we maken ons zorgen of we nog wel verder door kunnen rijden.

Achteraf gezien had het makkelijk gekund, omdat de Ring of Kerry ook aansluit op Blackwater. We rijden uiteindelijk door naar Castletownbere, waar we uitgebreid boodschappen doen en in de nieuwe bistro lunchen.

🇮🇪 Kenmare 2

Dat de herfst, op de winter na, het mooiste seizoen is, is algemeen bekend. Alleen de overdaad aan spinnen en het tekort aan sneeuw maken dat de winter nog altijd het beste seizoen is. Een dag na Cork duiken we de auto in om een rondje te rijden om her en der wat foto’s te maken.

We zijn in principe op weg naar Kenmare, maar hebben tijd zat. Na Eyeries besluiten we eens een andere route te gaan rijden naar Kenmare. Bij Faunkill gaan we voor de verandering niet rechtdoor, maar linksaf. Via Dreenamalack en Dreenacush rijden we naar Cleandra. Onderweg zien we plekken die we niet eerder gezien hebben. Uiteindelijk belanden we weer bij Ardgroom en zitten we weer op de gebruikelijke weg naar Kenmare.

Na geluncht te hebben bij Davitt’s rijden we de gebruikelijke route terug, maar rustiger dan normaal. Op diverse plaatsen maken we nog wat foto’s, om na ruim 3 uur rijden thuis aan te komen.

🇮🇪 Cork 2

Aangezien dit een korte vakantie is, en we de stad Cork nog niet hebben gezien, rijden we de maandag na onze rustdag weer naar Cork. We starten de dag in Nash19, een klein restaurantje nabij de Engelse Markt. Ook hier hebben de patissiers zich uitgeleefd om de taarten en koekjes in Halloweenstemming te brengen. Het schuimpje in de vorm van een spook blijft het leukst. De oranje geglazuurde donuts slaan we maar even over.

Op weg naar Merchants Quay Shopping Centre is er geen ontkomen meer aan, Ierland viert eind van de maand Halloween. Bijna elke winkel heeft wel iets in de aanbieding om je huis, kind of huisdier te versieren. Ook de grote partijen snoep zijn niet te missen. Er is zelfs een pop-up-store geopend met louter Halloweenartikelen. We proberen hier, tevergeefs, nog een aantal kraaien op de kop te tikken. Eerder kochten we bij de Supervalu in Castletown de twee laatste.

In het overdekte winkelcentrum bezoeken we nagenoeg elke winkel. De één wat langer dan de andere. Met name de Dunnes Store en Debenhams zijn favoriet. Ook de Dealz, voorheen bekend als Poundland, die in Ierland het hoofd nog boven water heeft weten te houden, blijkt een ware vondst. Met goed gevulde tassen rijden we terug naar huis, maar niet voordat we nog even kort stoppen bij het Wilton Shopping Centre.

In een ruime 2 uur rijden we in één keer naar huis.

🇮🇪 Castletownbere

Na de intensieve winkeldag in Cork, houden we op zondag, puur toevallig, een rustdag. We gaan op ontdekkingsreis in de tuin en komen al gauw flink wat vogelsoorten tegen. Helaas ook wat iets te intelligente spinnen. Ook de herfstkleuren zorgen voor een mooi tafereel.

Het herfstweer nodigt uiteindelijk uit tot het bakken van koekjes. De steekvormpjes met de symbolen van het kaartspel zijn populair. Na een uur mixen, kneden, bakken en versieren hebben we een gevulde koektrommel die niet zou misstaan in Holland Casino.

In de namiddag rijden we nog naar het dorp. De Crêpe Man is een waar fenomeen in de regio. Zijn crêpes zijn immens populair. Zo heeft hij zelfs een drive-in in het dorp, waar je vooraf telefonisch je bestelling kan doorgeven. Een jaar eerder maakten we al kennis met zijn dochter die zeer regelmatig in het kraampje stond. Nadat zij de geschiedenis van het eettentje had verteld, beloofden we snel terug te komen.

Het terugkomen is gelukt, helaas konden we alleen het kraampje bekijken. De Crêpe Man was niet present.

🇮🇪 Cork 1

De volgende dag besluiten we een bezoek te brengen aan Cork. Dit is de grootste stad in het zuiden van Ierland, en maar liefst 2 uur rijden. Vroeg vertrekken en alles vooraf goed plannen is daarom noodzakelijk.

Om die reden beginnen we in het Wilton Shopping Centre. Hier is niet alleen een gigantische supermarkt te vinden, ook zit hier één van de grootste vestigingen van de Penneys, de Ierse equivalent van de Primark. Nadat we hier langer zijn geweest dan je zou wensen, rijden we via Musgrave Park, waar we lunchen, door naar Castle West Smart Shopping in Ballincollig.

Een voor mij geheel nieuw winkelcentrum met een gave parkeerplaats. De looppaden op het parkeerterrein naar de winkels zijn namelijk overdekt. Echter zijn ze niet geschikt voor buggy’s en tegenliggers. Het idee is goed, de uitwerking verdient nog wat aandacht.

Ook dit winkelcentrum heeft een Tesco, die zelfs uit twee verdiepingen bestaat. Evenals de Dunnes Store. Een ruim opgezette kledingwinkel met prijzen die je bij de Penneys nooit tegen zou komen. Kantoorvakhandel Easons is ook gevestigd in Castle West, met een breder assortiment dan elders in de stad.

We maken het uiteindelijk niet al te laat, we moeten immers nog 137km terugrijden. Met de kronkelige Ierse infrastructuur duurt dit al gauw twee uur.

🇮🇪 Kenmare 1

Een korte vakantie betekent een druk programma. De volgende dag starten we in de auto om vervolgens door de bergen te rijden om hier en daar wat foto’s te maken. We bezoeken onder andere de uitkijkpunten bij Doneen en Gour. Ook slaan we het kleurrijke Allihies niet over.

In de middag rijden we vervolgens naar Kenmare. De Lidl, Aldi en Supervalu zitten daar dicht bij elkaar zodat we snel boodschappen kunnen doen. Ook slaan we de Quill’s Woolen Market niet over, waar we met succes een ring kunnen omwisselen. Ruim 1 jaar na dato en zonder kassabon, dat is echte service. Om eerlijk te zijn, we hadden niet verwacht dat het zou lukken.

Een bezoek aan Kenmare kan uiteraard niet afgesloten worden zonder uit eten te gaan bij Davitt’s. Zonder twijfel één van de beste restaurants in Kenmare. Eenmaal na afloop blijkt dat het ook in Ierland in de herfst wat eerder donker wordt dan in de zomer. Zodra we de stad uit zijn, rijden we de nacht in. Slechts de kattenogen in het wegdek laten nog zien waar je met de auto kan rijden. Op sommige punten komen we zelfs nog een verdwaalde fietser tegen.

Uiteindelijk bereiken we onze slaapplek zonder ongenode gasten op de motorkap.

🇮🇪 Glengarriff – Castletownbere

Na onze toeristische uitspatting rijden we verder naar Castletownbere. Geheel volgens verwachting is Ierland daadwerkelijk mooier in de herfst dan in de zomer. Niet qua temperatuur, want dat zit het hele jaar door wel goed, maar zeker qua kleur.

Het is niet verwonderlijk dat we onderweg stoppen her en der wat foto’s te maken. Zo ook bij het uitkijkpunt over Whiddy Island. Tijdens het fotograferen word ik aangesproken door een wat oudere man. Hij vraagt me of ik de geschiedenis van dit eiland ken. Ik moet toegeven dat ik de informatieplaquette nog niet gelezen heb, dus hoor het graag van hem aan.

Met een zwaar Iers accent begint hij het verhaal te vertellen. Het eiland, dat nu voornamelijk gericht is op toeristen in plaats van landbouw, is in 1979 toneel geweest van een grote explosie. Een olietanker, de Betelgeuse, explodeerde tijdens het leegpompen van de vracht. Dit was te wijten aan een constructiefout. Bij deze ramp kwamen in eerste instantie 50 mensen om het leven. Slechts 27 van hen werden teruggevonden. Tijdens de reddingsoperatie viel nog één dode te betreuren. Een duiker kwam tijdens zijn werk om het leven. Dit wetende, zou ik twee keer nadenken voordat ik een vakantiehuisje op het eiland zou huren.

Met dit indrukwekkende verhaal in ons achterhoofd rijden we vervolgens door naar Castletownbere, waar we deze korte vakantie zullen verblijven.