Corona in Estland – deel 2

Net als in Nederland, is het beleid in Estland dat er volop getest moet worden. Inmiddels is ook het vaccinatieprogramma volledig gestart. Dit alles wordt georganiseerd door het Estse ministerie van Volksgezondheid, het Estse ministerie van Sociale Zaken en ruim 12 medische organisaties, van ziekenhuizen tot (commerciële) laboratoria.

Wie in Estland getest wil worden kan, hoe kan het ook anders, online een testafspraak inplannen. Er is eerst een verwijzing van een huisarts nodig, al is dit puur een formaliteit. Bellen naar je eigen huisarts kan tijdens de reguliere uren, daarbuiten kan je naar de Estse variant van de huisartsenpost bellen. Doorgaans is een verwijzing eenvoudig geregeld, zolang je maar klachten hebt. Daarna krijg je een sms met een code, die nodig is bij het maken van de afspraak.

Wie een verwijzing heeft, kan online een afspraak maken. Op een speciale website krijg je een lijst met beschikbare locaties, op basis van je eigen locatie, te zien. Onder elk adres staan alle beschikbare tijdstippen waarop je nog terecht zou kunnen. Tevens kan je kiezen voor een door de staat betaalde test, of een test die je zelf betaalt.

Na het maken van de afspraak kan je getest worden. De test is in Estland net zo onprettig als in Nederland. Binnen 24 tot 48 uur zijn de testresultaten bekend en worden ze in je elektronische patiëntendossier geplaatst. De huisarts krijgt de uitslag ook te horen, je hoeft in dat geval niet zelf contact op te nemen.

Mensen die liever niet via internet een afspraak inplannen, vallen niet buiten de boot. Zij worden namelijk door de overkoepelende organisatie die de testen organiseert gebeld om een afspraak in te plannen.

Naast de gratis coronatest, worden er ook betaalde testen aangebode; zoals hierboven beschreven. Een test die zelf, of door de werkgever, betaald wordt, kost tussen de €58 en €75. Deze zijn voornamelijk bedoeld voor mensen die geen verwijzing van de huisarts krijgen, of kunnen krijgen. In het laatste geval gaat het om reizigers uit het buitenland die verplicht getest moeten worden. Ook werkgevers kunnen een test inplannen voor hun werknemers. Een dergelijke test is ook mogelijk als de wachttijden voor een gratis test te lang zijn, al lijkt dat probleem in Estland niet voor te komen.

Naast het testen op het coronavirus, kan men in Estland ook getest worden op antistoffen in het bloed. Deze test wordt op diverse locaties aangeboden, het testresultaat wordt binnen 24 uur in het elektronisch patiëntendossier geplaatst.

Oplichters misbruiken bol.com – deel 3

Eerder schreef ik over een bijzondere verkoper die via bol.com zijn waar aanbood. Het bedrijf leverde niet en kwam met bijzondere excuses in de beknopte mails die ze verstuurden. Die mails verzonden ze ook naar ruim 200 andere gedupeerden. Desondanks bleef de verkoper actief op bol.com. Halverwege de klachtenstroom wijzigde hij zelfs zijn bedrijfsnaam. Helaas had dat niet het gewenste effect, want de negatieve beoordelingen bleven staan (en ook de URL verraadde deze actie; zie hier de desbetreffende pagina – met klachten).

Het leek erop dat bol.com niet snel actie zou ondernemen. Hoewel ik mijn spullen nooit gehad heb, en de rest van de mensen ongetwijfeld ook niet, stopten de negatieve reacties ineens. De laatste dateert van 3 april. Een zoektocht op de website leverde een bijzonder resultaat op; de verkoper heeft geen spullen meer op bol.com staan. De kans is groot dat, naar aanleiding van de aanhoudende stroom aan klachten, de verkoper geweerd is van het platform.

Oplichters misbruiken bol.com – deel 2

Na een paar dagen wachten ontvang ik, geheel volgens verwachting, nog steeds niks. Bol zegt het te gaan oplossen. Het protocol van Bol is richting de partnerbedrijven vriendelijker dan naar de klanten, zo blijkt. Er volgen namelijk eerst nog wat gesprekken met Slingershot en het bedrijf gaat uiteindelijk twee weken virtueel op slot als die gesprekken niks opleveren. Op dat moment kan Slingershot niks meer verkopen via de webwinkel van Bol.

Het volledig verbannen is een lastiger traject. Men wil daar niet specifiek op ingaan, maar meer dan 75 klachten over niet geleverde producten, onwaarheden in mails en onbereikbaar zijn voor de klanten, lijken geen aanleiding te zijn. Bol.com gaat uit van het goede van de verkoper. Ondertussen loopt de teller met openbare klachten over dit bedrijf gestaag op.

Het geld heb ik tot op dat moment nog niet terug. Een andere medewerker adviseert mij om het artikel retour te melden, dan krijg je namelijk ook je geld terug. Ik heb mijn twijfels, want op het moment dat je artikel niet bij de verkoper aankomt, kan die het geld weer terugeisen. Want voor het terugzenden staat een langere termijn dan voor het terugbetalen. Het zou dan zo kunnen zijn dat Slingershot op gegeven moment het geld bij mij gaat terugeisen omdat ze het product, dat zij aanvankelijk nooit verzonden hebben, niet hebben teruggekregen.

De constructie werkt trouwens niet, want na de termijn die ervoor staat om het geld terug te storten, staat er nog niks op mijn bankrekening. Ik besluit weer te bellen en krijg een medewerker aan de lijn, die Slingershot nog een kans wil geven. Inmiddels ben ik er ook achter gekomen dat Slingershot niet bepaald ter goeder trouw handelt. Blijkbaar mist de eigenaar, die woonachtig schijnt te zijn in Hengelo, zijn inkomsten van Bol.com. Plots is namelijk de naam van de webwinkel veranderd in SingkaRingka. Een mooie manier om een virtuele sluiting te voorkomen, want tot en met 1 april 2021 staan er weer klachten over het niet leveren van producten.

Uiteindelijk betaalt Bol.com netjes het bedrag terug, maar ik vrees voor de 206 anderen die dezelfde bureaucratische molen van de webwinkel in worden gestuurd. Ondertussen kan SingkaRingka vanuit Hengelo nog steeds pretenderen een goedlopende webwinkel te zijn, die erg trots is op de samenwerking met bol.com.

Kortom, kijk altijd goed uit wanneer je bij bol.com iets bestelt. Wanneer dit van een partnerbedrijf is, kan het voorkomen dat de screening niet optimaal is geweest. Het lijkt zo gemakkelijk, alles in een webwinkel, maar een extra controle, of elders bestellen, kan je een hoop ellende besparen.

Oplichters misbruiken bol.com – deel 1

De meeste rages gaan aan onze oudste dochter voorbij, gelukkig, maar aan de pop-its was geen ontkomen aan. Voor degenen die dit nieuwe fenomeen niet kennen, het zijn plastic matjes die bubbeltjesplastic nabootsen. Het enige verschil is dat het matje eindeloos te gebruiken is, terwijl een stukje plastic na een keer weggegooid kan worden.

Veel webshops springen gelijk in dit gat en bestellen massaal pop-its bij Ali Express voor een paar cent, om dit voor een veelvoud te verkopen. Niks mis mee, zo werkt de economie. Het is aan de consument zelf om te kijken waar je tegen een redelijke prijs je product kan halen. Na een korte zoektocht komen we uit bij bol.com. We krijgen een mooie aanbieding voorgeschoteld, namelijk twee pop-its voor de prijs van een. Dat voor maar slechts €10,75. De verkoop gaat via een partnerbedrijf, bol.com is verantwoordelijk voor de facturatie.

Een paar dagen na onze bestelling komen de pakketjes langzaam binnen. We hebben namelijk nog meer producten besteld. De pop-its schitteren door hun afwezigheid. We controleren de mail nogmaals, om de exacte leverdatum te controleren. Daaruit blijkt dat het product al lang geleverd had moeten zijn en dat het een brievenbuspakketjes is. Er is dus geen noodzaak om langer thuis te blijven. Vijf dagen na het verstrijken van de leverdatum nemen we contact op met bol.com.

Althans, dat proberen we. We moeten eerst verplicht chatten met een chatbot, alvorens we de gegevens krijgen om contact te leggen met bol.com. Het bedrijf wil aanvankelijk dat we eerst contact opnemen met het partnerbedrijf, in dit geval Slingershot. Ik weiger dit, want op de pagina met beoordelingen zijn in twee dagen al meer dan 50 reacties geplaatst van mensen die tevergeefs op hun product wachten. De medewerker van Bol wil graag het protocol volgen, en weigert vooralsnog terug te betalen. Wel gaat er een mail naar Slingershot.

Binnen 24 uur ontvang ik een reactie van Slingershot. De eigenaar van de webwinkel biedt zijn excuses aan en legt de fout volledig bij PostNL. Zij hebben namelijk problemen met het verwerken van pakketten. Het zou zomaar zo kunnen zijn dat ik het pakket nog ga ontvangen. Uit coulance verzenden ze nogmaals het pakket. Dat dit een standaardmail is, blijkt wel uit de aannames die gedaan worden. De pakketdienst van PostNL heeft weinig te maken met de brievenbuspost. Daarnaast is er ook nooit een track and trace-code gecommuniceerd

Ik voel de bui al hangen en overleg nogmaals met Bol. Zij raden aan om nog een paar dagen te wachten. Ondertussen vraag ik mij hardop af hoe goedgelovig de klantenservicemedewerkers zijn. De medewerker aan de andere kant van de lijn deelt mijn angst, maar zegt niks te kunnen doen. Want ondanks inmiddels meer dan 75 openbare klachten van gelijke aard over Slingershot, gaat het protocol voor.

Corona in Estland – deel 1

Afgelopen jaar ontkwam ook Estland niet aan het coronavirus, dat inmiddels al ruim een jaar de wereld ontwricht. De Estse regering werd hierdoor gedwongen maatregelen te nemen om de verspreiding van het virus in te dammen. De regels hebben wisselend succes, aangezien er recent een nieuwe lockdown is afgekondigd.

De regels die gelden, worden gebaseerd op het aantal besmettingen. Begin maart 2021 is Estland in een lockdown gegaan, die op 11 maart 2021 inging en zal duren tot 25 april 2021. Voor die tijd wordt bepaald of de lockdown wordt verlengd. Tot die tijd hebben de Esten te maken met de volgende regels:

– Alle scholen zijn dicht. Leerlingen krijgen online les.
– De 2+2-regel is van kracht. Dit houdt in dat maximaal twee personen zich buiten mogen begeven, en zij tenminste twee meter apart van elkaar dienen te blijven. Deze regel geldt niet in het openbaar vervoer en voor gezinnen.
– Niet-essentiële winkels zijn gesloten.
– Restaurants zijn gesloten. Afhalen (kaasaost) is wel toegestaan.
– Sporten in groepsverband is niet toegestaan.
– Kinderdagverblijven zijn geopend, maar het gebruik ervan wordt ontmoedigd. Ouders die daadwerkelijk afzien van de diensten van het kinderdagverblijf, worden gecompenseerd.

Daarnaast zijn mondneusmaskers verplicht in het openbaar vervoer en binnen in alle publieke ruimten. Verder zijn alle evenementen afgelast, zijn musea, bioscopen, theaters en casino’s gesloten en is er een verbod op de verkoop van alcohol tussen 22:00uur en 10:00uur. Estland kent, op het moment van publicatie, geen avondklok.

Wie naar Estland reist, dient dit goed te overwegen. Hoewel de toeristische industrie hard geraakt is, worden reizen vooralsnog afgeraden. Zo is bij aankomst een quarantaine van 10 tot 14 dagen bijna onvermijdelijk. Wanneer het land van herkomst minder dan 150 besmettingen per 100.000 inwoners heeft, ontkom je hier aan. Estland heeft nu zelf 1053 besmettingen per 100.000 inwoners.

In de regio heeft deze regel wel veel impact gehad. Daarom zijn reizigers uit Finland, Letland en Litouwen uitgezonderd van een quarantaine, zolang zij een negatieve coronatest kunnen laten zien, die niet ouder is dan 48 uur. Het moet overigens wel gaan om een noodzakelijke reis, bijvoorbeeld voor werk, studie of een bezoek dat medisch van aard is. Ook mensen die op doorreis zijn, kunnen gerust door Estland. Het gaat hierbij veelal om mensen die de veerboot naar Finland pakken.

Sinds de uitbraak van het virus zijn er 109.399 besmettingen in Estland vastgesteld. Van hen zijn er 941 aan het coronavirus overleden. Het vaccinatieprogramma is inmiddels gestart, ruim 223.153 inwoners hebben de eerste prik gehad. 67.664 mensen zijn volledig gevaccineerd. Deze data is gebaseerd op informatie van het Estse ministerie van Volksgezondheid (Terviseamet).

Verkeersveiligheid in Lunetten – deel 3

De afgelopen maanden heb ik aandacht besteed aan de veiligheid rondom een oversteekplaats in de Utrechtse wijk Lunetten. In het eerste stuk beschreef ik het probleem en in het tweede stuk de mogelijke oplossing. Lees hier deel 1 terug, en hier deel 2.

Diezelfde oplossing heb ik gemaild naar enkele contactgegevens die ik op de website van de gemeente Utrecht tegenkwam op een pagina over de verkeersveiligheid rondom scholen. Aanleiding was een project over straten die autovrij worden gemaakt rondom de schooltijden. Op diezelfde pagina stond ook dat men de gehele school-thuis-route van kinderen veiliger wil maken. Reden genoeg om het voorstel eens voor te leggen.

Vanuit Goed op Weg, een samenwerkingsverband tussen de Provincie Utrecht en de gemeenten Amersfoort en Utrecht, kreeg ik vlot een reactie. Het plan was zo inhoudelijk van aard, dat ik het direct naar de gemeente moest sturen. Het scheelt dat ik diezelfde mail tegelijkertijd al naar hen had verzonden.

De moed zakte me in de schoenen, toen na een paar dagen nog steeds geen reactie op het voorstel was gekomen. Goed op Weg probeerde mij ook op weg te helpen, maar tevergeefs, de gemeente was niet in beweging te krijgen. Ik zou graag een datum noemen waarop het laatste mailcontact vanuit de gemeente plaats heeft gevonden, maar het trieste feit is dat ik enkel kan vermelden dat ik het voorstel op 19 februari 2021 heb verzonden om daar vervolgens niks meer over te horen.

De oversteek blijft dus zoals deze is, namelijk volgens veel ouders en kinderen onveilig.

Presidentsverkiezingen

Dit jaar vinden in Estland presidentsverkiezingen plaats. De eerste termijn van Kersti Kaljulaid komt hiermee aan een einde. Zij volgde in 2016 de populaire Toomas Hendrik Ilves op, die tussen 2006 en 2016 twee termijnen als president volmaakte. Hoewel zij zich aanvankelijk niet kandidaat zou stellen, omdat ze door de Estse regering was voorgedragen als kandidaat voor de functie van secretaris-generaal bij de OECD, zijn er toch aanwijzingen dat zij wellicht voor een tweede termijn in eigen land wil gaan.

Kort na de officiële voordracht, viel de Estse regering. Na een korte formatie werd Kaja Kallas als premier van Estland benoemd. Hierna besloot zij niet verder te gaan met de sollicitatieprocedure bij de OECD. Hoewel ze al de tweede ronde had bereikt in de sollicitatieprocedure, vond zij het ongepast om aan het einde van haar eerste termijn als president van Estland, te midden van de coronapandemie, achter te laten.

Niet veel later maakte de Sociaal Democratische Partij (Sotstiaaldemokraatlik Erakond) bekend Kaljulaid te steunen wanneer zij zich voor een tweede termijn als president kandidaat zou stellen. Het is nog niet bekend of de regeringspartijen hierin mee gaan. Mocht dit wel zo zijn, dan is Kaljulaid verzekerd van de voortzetting van haar presidentschap. Het is dan de eerste keer dat ze direct door de Riigikogu wordt gekozen.

De president van Estland wordt indirect gekozen. Leden van de Riigikogu, 101 in totaal, kiezen namelijk de president. Kandidaten moeten worden gesteund door ten minste 20% van de leden van de Riigikogu. Daarna volgt de eerste stemronde. Indien een kandidaat 68 stemmen krijgt, is diegene verkozen tot president. Maar het kan ook gebeuren dat niemand een meerderheid behaalt.

In dat geval volgt een tweede stemronde, waarin enkel op de twee kandidaten gestemd kan worden die in de eerste ronde de meeste stemmen hebben behaald. Mocht er na deze ronde weer geen winnaar zijn, zal er een kiesorgaan samengesteld worden. Hierin nemen alle 101 leden van de Riigikogu plaats, aangevuld met vertegenwoordigers van de gemeenteraden. In deze ronde doen de twee overgebleven kandidaten mee, aangevuld met kandidaten die door tenminste 20 leden van het kiesorgaan worden gesteund. Het kan dus voorkomen dat er ineens nieuwe namen opduiken.

De procedure die gevolgd wordt, is vergelijkbaar met de stemrondes in de Riigikogu. Indien er na deze stemrondes weer geen kandidaat gekozen is, begint alles weer bij het begin; namelijk in de Riigikogu. En dit gebeurde in 2016, een unicum. Geen enkele van de 6 kandidaten wist een meerderheid te behalen. Hierdoor duurde de presidentsverkiezing niet 1, hooguit 2 dagen, maar ruim een maand. De uitkomst was ook uniek, want Kersti Kaljulaid werd met 81 stemmen verkozen tot president.

Een compromis, want zij had in geen enkele ronde meegedaan, laat staan dat zij politiek actief was geweest de laatste jaren. De voordracht kwam voort uit een overleg tussen de vertegenwoordigers van de diverse politieke partijen en de voorzitter en vicevoorzitter van de Riigikogu. Het was de partijen onderling immers niet gelukt om een kandidaat binnen de politieke arena te vinden.

Slechts een partij, EKRE, was tegen haar aanstelling, ze zou te onbekend zijn. In een open brief erkende ze dat, maar beloofde tegelijkertijd dat ze meer zichtbaar zou zijn. Tussen de partij en Kaljulaid is het nadien nooit meer goed gekomen. De voorman heeft haar meermaals ervan beschuldigd dat ze een te uitgesproken mening zou hebben. Het is allerminst zeker dat ze van deze partij steun zal krijgen voor de volgende verkiezingen, die plaats zullen vinden vanaf 10 augustus 2021.

Taalinspectie – deel 2

De Estse taalwet strekt verder dan enkel de inspectie van het taalgebruik van medewerkers en uithangborden. Om de Estse nationaliteit te krijgen, dien je de taal machtig te zijn. Middels een examen wordt dat getoetst; wie slaagt krijgt een paspoort.

Na de onafhankelijkheid in 1991 bouwde Estland de eigen staat weer op. Er werden weer Estse paspoorten verstrekt aan de inwoners. Echter was de bevolkingssamenstelling van Estland door de aangemoedigde migratie naar de Baltische staten niet meer te vergelijken met die van 1918. De nieuwe regering besloot enkel paspoorten verstrekken aan mensen die konden aantonen dat hun voorouders voor 1940 al in Estland woonden. Mensen die dat niet konden, dienden examen te doen.

Esten die dit niet konden aantonen, slaagden uiteindelijk  voor de zogenaamde taaltest. Veel Russen, die de taal nooit hadden geleerd omdat het niet nodig was en soms zelfs verboden, niet. Zij kregen een grijs paspoort, een zogenaamd “Alien’s Passport” (välismaalase pass). Dit paspoort is een identiteitsbewijs zoals elk ander paspoort, maar kent beperkingen. Zo mogen houders van dit paspoort niet vrij reizen in de EU, werken in andere EU-lidstaten is onmogelijk zonder werkvergunning en voor veel landen dienen visa aangevraagd te worden.

Dit leidt soms tot bijzondere situaties; zo ook voor Katariina*. Wie ooit “3 op Reis” over Tallinn heeft gekeken, zal haar herkennen als de bijzondere oude vrouw. Tijdens de onafhankelijkheidsstrijd van Estland bevond zij zich in Tallinn, terwijl de rest van haar familie elders in de uiteenvallende Sovjet-Unie zat. Hierdoor woont zij al geruime tijd in een hostel en slijt zij haar dagen in de straten van Tallinn.

Hoewel ze het graag zou willen, is er geen zicht op een permanente hereniging met haar zoon. Hij zit namelijk in Oekraïne. De lastige taal weerhoudt hem ervan om Ests staatsburger te worden. Katariina daarentegen kan wel naar Oekraïne, maar mag daar niet permanent blijven. Als ze al toegelaten wordt tot het land en als ze al de financiële middelen heeft om daarheen te reizen. Voor haar blijft de Estse taal namelijk te moeilijk en spreekt ze het nauwelijks. In de Russische buitenwijk waar ze voornamelijk verblijft, is dat trouwens ook niet nodig.

Taalinspectie – deel 1

Ongeveer een jaar geleden werd de Finse restaurantketen Hesburger gesommeerd diverse uithangborden die op Estse restaurants hangen, aan te passen. De reden? Er stond “drive-in” op. Volgens de Estse taalwetten is dat niet toegestaan, dus ondernam de Taalinspectie, Keeleinspektsioon, actie.

De taalwet in Estland is duidelijk, elke gebruikte term dient op z’n minst in het Ests getoond te worden. Vertalingen zijn toegestaan, maar die mogen niet prominenter zijn dan de originele Estse tekst. Bij de restaurants van Hesburger was overigens geen vertaling naar het Ests aanwezig. De Taalinspectie droeg nog wel enkele voorbeelden aan, zoals “sissesõidurestoran”, dat letterlijk doorrijdbaar restaurant betekent. Kaasaost, dat afhalen betekent, zou, gezien de ruimte op de borden, een beter alternatief zijn.

Niet alleen Hesburger werd aangesproken, ook het toeristisch bureau van de stad Tallinn kon een brief verwachten. Hoewel, in betere tijden, de meeste bezoekers geen informatie in het Ests zoeken, is het volgens de Taalinspectie wel verplicht om te tonen. Er zijn immers ook toeristen uit eigen land, luidt het argument.

De Taalinspectie is in de jaren ’90 opgericht, kort na de herwonnen onafhankelijkheid. Deze overheidsorganisatie heeft als taak de Estse taal te beschermen en kan zelfs sancties opleggen. Reden hiervoor was de jarenlange bezetting door de Sovjet-Unie, die het Russisch als eerste taal invoerde. Daarnaast had de Estse taal ook de lijden onder de Russificatie, in de periode voor de Tweede Wereldoorlog.

Volgens de inspectie dient iedereen Ests te spreken. Het niveau wordt bepaald aan de hand van een bepaalde score. Artsen en politici moeten de taal vloeiender spreken dan bijvoorbeeld een vakkenvuller. Maar als blijkt iemand de taal niet machtig is, kan de inspectie ingrijpen. Men controleert niet alleen zelf, ook meldingen worden onderzocht. Na een officiële brief volgt vaak een hoorzitting en eventueel een boete. In het verleden zijn onder andere buschauffeurs, taxichauffeurs en zelfs lokale politici, vaak uit het oosten van Estland, op gesprek geweest.

De taalwet van Estland gaat zelfs zo ver, dat in principe de spelling van voornamen de Estse spelling dient te volgen. Neleri uit Rakvere kan erover meepraten. Lees hier het volledige verhaal.

Servicepunt

Wie in Nederland een eigen onderneming begint, is gedwongen een inschrijving te doen bij de Kamer van Koophandel. Je krijgt daar een KVK-nummer en uiteindelijk een BTW-nummer. Het KVK-nummer is uniek, het BTW-nummer was lange tijd een zeer slap aftreksel van je burgerservicenummer. Als klap op de vuurpijl zijn ook al je andere gegevens niet meer veilig, want de Kamer van Koophandel verkoopt ze zonder enige vorm van gêne aan iedereen die er maar iets voor biedt. Diverse gegevens zijn inderdaad openbaar, maar er is een verschil tussen gegevens op een presenteerblaadje aanbieden, of mensen zelf iets op laten zoeken.

Als gevolg van dit bijzondere verdienmodel word ik al jaren bestookt door allerhande partijen die mij geweldige aanbiedingen willen doen. Als ik alles geaccepteerd zou hebben, zou ik nu in het bezit zijn van ruim 10 telefoonabonnementen en ruim 20 energieaansluitingen en een windmolen in mijn tuin. Maar ik accepteer geen enkel bod dat mij telefonisch wordt gedaan. Sommigen noemen mij dan dom, vaak zodat ik het nog kan horen aan de telefoon. Zo ook afgelopen week, door een enthousiaste verkoper van “Het Servicepunt van KPN”. Dat was inderdaad dom, van hem. Ik besloot op onderzoek uit te gaan. De reden? Dit was niet de eerste keer dat medewerkers van hetzelfde “bedrijf” dit deden.

Mijn startpunt was het telefoonnummer waarmee ze belden. Door dit nummer terug te bellen, was ik in de veronderstelling het servicepunt aan de lijn te krijgen. Ik kreeg enkel een bandje, dat me doorverwees naar de klantenservice van KPN Zakelijk. Op het bandje werd haarfijn uitgelegd hoe ik het snelst geholpen kon worden, uiteraard alleen als ik bij het servicepunt al een bestelling had gedaan. Best vreemd, dat je een servicepunt niet kan bereiken.

Ik waagde de gok, en belde KPN. Na diverse pogingen kwam ik uit bij de afdeling “ongewenst gebeld”. Na tweemaal navraag gedaan te hebben, gooide de dame aan de andere kant de hoorn erop. Niet netjes. Een paar minuten later kreeg ik uiteindelijk wel iemand aan de lijn die voor mij ging kijken of men zaken deed met Servicepunt van KPN. Hoewel hij de naam eerder had gehoord, kon hij niet bevestigen dat ze een contract met dat bedrijf hebben. Iets wat wel beweerd wordt.

Ironisch genoeg werd ik een dag later weer door het Servicepunt gebeld. Immers, als men daadwerkelijk een contract heeft met KPN, zou je op z’n minst verwachten dat ze ook recente klantgegevens hebben. De jongen aan de andere kant van de lijn, beweerde zelfs dat ze onderdeel waren van KPN, want dat zat immers ook in Groningen.

Door bepaalde vragen te stellen, kon ik concluderen dat ze werkten met een verouderde export van de gegevens van de Kamer van Koophandel. KPN heeft juist wel recentere gegevens van mij, omdat we nog geen jaar geleden een bestelling bij hen hebben geplaatst. Ik confronteerde de jongen hiermee. Hij kon er geen zinnig antwoord op geven. Ook wilde hij niet zeggen welk bedrijf er achter het Servicepunt zit, hij hield vol dat dit KPN was.

Een vreemd verhaal. Ik besluit het telefoonnummer te controleren en kom uit bij een bedrijf in Breda. Navraag aldaar leerde dat zij enkel een telecomaanbieder zijn die, onder andere, telecominfrastructuur leveren, zij zitten niet achter het Servicepunt; vandaar dat ik ze ook niet bij naam noem. Het telefoonnummer kwam gelukkig ook voor in de registers van de Kamer van Koophandel, in combinatie met een adres in Groningen.

Het bedrijf dat zich voordoet als Servicepunt van KPN heet in werkelijkheid Salesmonks. Met een hip filmpje laten ze zelfs zien hoe ze werken. En, nog belangrijker, er staat zelfs een nummer op hun website. Ditmaal kreeg ik geen suf bandje, maar een echt individu aan de telefoon. Op de vraag of zij achter Servicepunt van KPN zitten, kon men enkel bevestigend antwoorden.

Uit een snel onderzoek blijkt dat Salesmonks opereert onder namen als “De Zakelijke Energievergelijker” en “Servicepunt-telecom”. Er is dus een kans dat je, nadat je gebeld wordt voor een zakelijk abonnement, een paar weken later dezelfde mensen aan de lijn krijgt die beweren gegarandeerd goedkopere stroom te leveren.

Mijn bevindingen leg ik voor aan KPN, die direct beloven intern te onderzoeken of KPN Zakelijk een contract heeft met Salesmonks. Na een week, waarin ik keurig op de hoogte ben gehouden, is het resultaat op zijn zachtst gezegd hoogst opmerkelijk. Binnen KPN kan niemand bevestigen noch ontkennen of er een contract is met deze partij. Een behoorlijk open eind. Ondertussen is op een forum, beheerd door KPN, ook een discussie losgebarsten over deze partij.

In deze discussie maakt een moderator een opmerkelijke woordkeuze. Volgens hem zijn er bij de klantenservice meerdere klachten binnengekomen over “deze specifieke campagne”. Hiermee impliceert hij dat KPN wel degelijk een overeenkomst heeft met Salesmonks. De eerdere reacties van KPN zijn, na dit gegeven, behoorlijk vreemd te noemen. Ik heb KPN nog aanvullende vragen gesteld, maar daar is op dit moment nog geen reactie op gekomen.