🇫🇷 Calais – Utrecht

De laatste loodjes wegen het zwaarst. De rit van Frankrijk, via België, naar Nederland is best een uitputtende. In Jabbeke houden we een korte pauze, maar in het Belgische Zwijndrecht besluiten een wat langere onderbreking in te plannen.

Op dit tijdstip is er in België niet veel keus, waardoor we terechtkomen bij een McDonald’s waar wat obscure figuren de meest vreemde dingen op de parkeerplaats verhandelen. We zijn er niet gerust op, en zetten de auto in het zicht, onder een lantaarnpaal. Je weet het immers maar nooit.

Onze ongerustheid blijkt loos alarm, na onze pauze staat de auto er nog, met alle ruiten er nog in en zonder verdwenen wielen. Inmiddels is het al best laat in de avond. Of we dezelfde dag nog thuis gaan komen, is de grote vraag. Het is vanuit Zwijndrecht nog 2 uur rijden naar huis.

Uiteindelijk halen we het net niet en komen we om 0:21 volledig uitgeput bij ons huis aan. We halen enkel de dure spullen uit de auto; we zijn immers weer terug in Utrecht.

🇬🇧 Fishguard – Folkestone – Calais

In alle vroegte verlaten we Fishguard, we zijn de enigen op straat. Zelfs de winkels worden nog niet bevoorraad. Na ruim 9 uur onderweg te zijn geweest, komen we eindelijk aan in Folkestone.

Het lange wachten kan beginnen. We staan in een gigantische file om de trein te mogen betreden. Even de benen strekken is ten strengste verboden, zo laten de diverse borden zien die men heeft geplaatst. Ik dood de tijd door elke vogel te fotograferen die in de buurt blijft zitten. Het is uiteindelijk een ekster die de fotowedstrijd wint.

Na een paspoortcontrole mogen we eindelijk de fantasieloze ijzeren kolos weer in. Na een flink stuk bovengronds gereden te hebben, duiken we de tunnel in. Door het tijdverschil raken we wel gelijk een uur kwijt zodra we in Frankrijk aankomen.

🇮🇪 Rosslare – Fishguard

De terugreis naar Nederland wordt weer een hele onderneming. Eerst moeten we vanuit het zuidwesten van Ierland naar het oosten, waar we in Rosslare de boot naar Wales zullen pakken. De dagen voor ons vertrek hebben we nog wat boodschappen gedaan. Zo is Club Orange lekkerder dan Fanta. De auto kan het nog maar net aan; gelukkig rijden we richting Rosslare de berg af.

Na een korte pauze in Lemybrien, waar we de donkere wolken al zien naderen, rijden we vlug door naar Rosslare. Het inchecken verloopt vlekkeloos en we kunnen al snel aan boord van de boot, die ons in het holst van de nacht in Wales zal afzetten.

Omdat ’s nachts door het Verenigd Koninkrijk rijden niet ieders hobby is, hebben we een hotel geboekt. De Finse eigenaresse heet ons midden in de nacht welkom, en laat ons de kamers zien. Ze zijn bijzonder goed geïsoleerd, zo blijkt wel uit de kamertemperatuur die beduidend hoger ligt dan wat we gewend zijn.

Na het Engelse ontbijt de volgende ochtend, pakken we onze spullen en checken we uit.

🇮🇪 Lacharoo

Wanneer je na Allihies niet de Ring of Beara, een populaire autoroute, volgt, maar richting Lamb’s Head rijdt, kom je uit bij het meest westelijke puntje van het schiereiland. Maar Ierland houdt daar niet op, er ligt nog een eiland naast; Dursey Island.

Het eiland is bereikbaar per boot, maar de meeste toeristen verkiezen de kabelbaan om ernaartoe te gaan. De kabelbaan is er al een tijdje, en niet alleen toeristen maken er gebruik van. Ook de bewoners stappen regelmatig in de gondel om het vasteland te bereiken. Je moet niet gek opkijken als er ineens een koe uitstapt, want ook die gaan met de kabelbaan heen en weer.

Wij wagen de oversteek niet. Een gondel met een houten vloer met kieren zo groot als een euromunt, vertrouw ik niet. Vanaf de kant zien we het eiland en geloven het wel. Ooit zal Google Maps daar ook Streetview gaan inmeten, tot die tijd doen we het met de foto’s die we online vinden.

🇮🇪 Sneem

Elfen spelen een belangrijke rol in de Scandinavische cultuur, maar vlak de invloed van elven in de Ierse folklore niet uit. Het zoeken van elfenhuisjes is in menig pretpark een leuke speurtocht voor kinderen. In Sneem heeft men flink uitgepakt. Nabij het Parknasilla Resort is een stuk van het bos ingericht met elfenhuisjes die kinderen kunnen zoeken.

De rit naar Sneem was al een voorbode; het park vinden bleek nagenoeg onmogelijk. Het navigatiesysteem kende alle adresvariaties niet. Bij toeval vonden we uiteindelijk wel het Parknasilla Resort, waarna de elfenhuisjes ook vlot gevonden werden.

Althans, de receptie. De speurtocht zelf bleek lastiger dan verwacht. In de prachtige natuur zagen we de meest creatieve elfenhuisjes. Zo was er zelfs een spookhuis te zien. Andere elfenhuisjes waren goed verstopt, misschien wel iets te goed zelfs. Ook hier moest je soms van de gebaande paden af om een huisje te vinden.

🇮🇪 Cork 2

Een paar dagen later staan we weer in Cork. De stad oogt rustiger dan een paar dagen eerder, en dat is best fijn winkelen. Ditmaal bezoeken we de overdekte winkelcentra die in de binnenstad liggen. The English Market mag uiteraard niet ontbreken.

Omdat we de rest van de winkels al eerder hadden bezocht, kunnen we nu ook wat historische plekken buiten het centrum bezoeken. Een van die plekken is de Saint Fin Barre’s Cathedral. Deze kathedraal is in 1879 gebouwd op de plek waar eerder een middeleeuwse kathedraal stond. Voor architect William Burges was dit zijn eerste grote opdracht, die hij met verve heeft uitgevoerd.

De kerk is van binnen mooier dan menig andere Ierse kerk die we tot nu toe hebben bezocht. Ook de glas-in-loodramen en de taferelen die daarin zijn verwerkt, zijn van een hoog niveau. De kleurrijke plafondschilderingen steken mooi af bij de wat grauwe stenen, waarmee de gehele kerk gebouwd is.

In de kathedraal is ook ruimte gereserveerd voor een maquette van de kerk die voorheen op dezelfde locatie stond. Meestal is het geen vooruitgang als oude gebouwen worden vervangen door nieuwe; maar deze kathedraal is een positieve uitzondering op de regel.

🇮🇪 Allihies

Twee jaar geleden bekeken we de verlaten kopermijn al van dichtbij; maar we willen nu nog dichterbij komen dan destijds. We beginnen rustig en rijden de bergen in, richting Allihies. Het kopermijnmuseum laten we links liggen, we gaan namelijk naar de kopermijn zelf toe.

We starten onderaan de heuvels waar de mijnschachten onder liggen. Naast een hoop losse stenen, is hier niet veel te zien, dus zoeken we het hogerop. Verbazingwekkend genoeg, komen we nog best ver. De wegen worden wel steeds slechter, en de schapen op de weg lijken ons de willen waarschuwen.

Zolang onze auto het volhoudt, rijden we door, hebben we besloten. Op een gegeven moment komen we zelfs een hek tegen op de weg. We besluiten het te openen, door te rijden en daarna weer te sluiten. Na deze handeling, vindt de auto het genoeg. Het slechte wegdek, voor zover daar sprake van is, en de hoge grasmat eisen hun tol.

De weg naar beneden is eenvoudig, op dat ene hek na dan. Met een auto die stinkt naar verbrand gras rijden we, via het strandje in de buurt, naar huis. Gelukkig hebben we wel wat mooie foto’s kunnen maken, nabij de kopermijn.

🇮🇪 Glengarriff 2

Na ons bezoek aan Glengarriff, enkele dagen eerder, zagen we langs de weg diverse wegwijzers naar The Ewe Experience. Zonder enig idee te hebben wat het precies zou zijn, wagen we een gok, en rijden we ernaartoe.

Bij de kassa hebben we gelijk spijt. De prijs is behoorlijk hoog, de in Ierland gebruikelijke familiekortingen bieden ook geen soelaas. Met mijn personeelspas, die ik voor de gelegenheid heb omgedoopt tot studentenkaart, krijg ik nog wat korting. Maar veel is het niet.

The Ewe Experience is een verzameling kunstobjecten verspreid in een bos. Het is een flinke wandeling en soms ook een beklimming. Met kleine kinderen is het in ieder geval geen aanrader. De diversiteit van de creaties wekt wel telkens de nieuwsgierigheid, waardoor we misschien meer klimmen dan we zouden willen.

🇮🇪 Cork

Op vakantie zijn in County Cork zonder de hoofdstad te bezoeken, kan natuurlijk niet. Kort na het ontbijt stappen we de auto in, om bijna drie uur later bij het Wilton Shopping Centre te stoppen. Na deze korte stop, rijden we de binnenstad in. De auto zetten we in een wat duistere parkeergarage, maar we gaan ervan uit dat het wel veilig is.

De stad is een cultuurshock. Zoveel drukte zijn we de afgelopen dagen niet meer gewend, waardoor we toch even moeten acclimatiseren. Gelukkig duurt dit niet lang, waarna we de grote winkelketens en de lokale verkopers vereren met een bezoekje.

Even buiten Cork ligt het bijna geannexeerde plaatsje Ballincollig. Aan de rand van dat plaatsje ligt het gelijknamige winkelcentrum. Speciaal hierheen rijden is niet de moeite waard, maar als je zo dichtbij bent, is het zonde om hier niet even te stoppen.

🇮🇪 Killarney

Na een rustig dagje garnalenvissen, rijden we een dag later naar Killarney. Daar staat een bezoek gepland aan het Killarney Outlet Centre. Dit winkelcentrum telt twee verdiepingen, dus hier zijn we wel even zoet.

Maar omdat Killarney niet om de hoek ligt, pakken we eerst een andere trekpleister mee; namelijk Coolwood Wildlife Park. Een behoorlijke wandeltocht, zo bleek vorig jaar al. Maar de vogels die we zien, laten ons dat vergeten. Een onderonsje met een oehoe maakt het helemaal af.

Na een korte lunch, eindigt de dag bij het Outlet Centre. Het winkelaanbod is iets uitgebreid ten opzichte van twee jaar eerder. Met goed gevulde winkeltassen stappen we de auto in, net op tijd voordat ons parkeerkaartje zou verlopen.