En daar staat ineens Ierland op mijn vliegticket. Nu ik dit in handen heb, lijkt het nu toch echt te gaan gebeuren; ik ga voor het eerst Ierland bezoeken. Tot nu toe is dit een mythisch land waar ik telkens net niet naartoe ging. Er kan vrijwel niks meer misgaan.
De dag van vertrek gaan we per auto richting Schiphol. Met gemak komen we door de douane en kunnen we plaatsnemen bij de gate, waar we een mooi overzicht hebben van de vliegtuigen die klaarstaan. Van EstonianAir is helaas niks te zien. AerLingus is al wel in beeld. Het vliegtuig is, het kan ook niet anders, voorzien van klavertjes en veel groene tinten.
We worden welkom geheten door een zeer vriendelijke crew. Voor het eerst reizen we met een baby. Meestal geeft dat wat overlast, maar het lijkt erop dat onze dochter zich voorbeeldig gaat gedragen. Het is gelukkig ook een relatief korte vlucht, dus ook dat zal wel helpen.
Nadat de piloot in onvervalst Iers-Engels een praatje heeft gehouden, taxiën we langzaam naar de vertrek- en landingsbanen. In de lucht komen we er toevallig ook achter hoeveel luchtdrukverschil er precies is. Het flesje dat we al hebben moeten vullen met water vanwege de bijzonder strenge vloeistofeisen, gedraagt zich als een kleine fontein. Gelukkig blijft er nog genoeg over om een huilende baby te voorkomen.
