Onze op een na laatste dag staat, zoals verwacht en gepland, in het teken van de auto inpakken. Wonderwel lukt het om deze levensgrote puzzel succesvol te voltooien. Het plaatsen van de dakkoffer is een ander verhaal. Een kinderwagen is essentieel, maar qua vorm en formaat een onding. De kofferbak van onze auto is niet klein, maar wel gelijk gevuld zodra de kinderwagen, ingeklapt, hierin gezet wordt.
Een dakkoffer is ideaal, hierin kunnen alle voorwerpen met vreemde vormen gestopt worden. Het kost wel wat meer brandstof, en elke parkeergarage is spannend, zeker in het Verenigd Koninkrijk waar veel borden nog enkel de imperiale maten aangeven.
De dakkoffer plaatsen is zowaar een grotere uitdaging. Aangezien onze auto best hoog is, en een lege dakkoffer ook aardig wat gewicht heeft, is het niet vreemd dat de eerste poging finaal mislukt. Zowel de auto, de dakrails als de dakkoffer komen er ongeschonden uit. Mijn pink heeft het nakijken en is zeer zwaar gekneusd. Dat wordt nog wat met de versnellingspook.
Onze laatste nacht in Ierland besluiten we met het invullen van de formulieren van de Britse overheid. Wederom willen ze weten wie wanneer met welk vervoermiddel het land binnenkomt. Hoewel Ierland, samen met Isle of Man en de Channel Islands, op de lijst met landen staat waarvoor helemaal geen formulier ingevuld hoeft te worden, doen we dit voor de zekerheid toch maar wel. De kans is groot dat we dit voor niks doen; maar een vertraging oplopen in onze reis omdat een douanier deze uitzondering niet kent is vervelender.
