Nog onder de indruk zijnde van onze grenspassage rijden we Wales in. Heel veel speling in de planning hebben we niet, dus plannen we onze pauzes met de grootste zorg. De eerste stop is in Bridgend. Hier maken we enkel gebruik van het toilet. De enige winkel die open is, is een koffiezaak; maar daar kan je niet mee lunchen.
Onze tweede stop is in Cardiff. Een mooie stop, want deze kennen we nog van een paar jaar geleden. Hier is niet alleen een schoon toilet te vinden, maar zijn er ook diverse eetgelegenheden en is er een souvenirwinkel te vinden.
Bij binnenkomst blijken slechts twee eetgelegenheden open te zijn. Bij de een is het ontzettend druk, en daar hebben we geen tijd voor. Bij de BurgerKing staat wonderwel helemaal niemand. Snel kapen we een bestelzuil. Maar we hadden beter moeten weten.
Binnen de norm, en dat is volgens de BurgerKing een kwartier, krijgen we onze maaltijd in een zak. Ons drinken paste er net niet bij, maar als het had gekund, dan had ook dat in de zak gekregen. Na de eerste slok proef ik gelijk een bekend schoonmaakmiddel. Niet dat ik dagelijks industriële schoonmaakmiddelen tot mij neem, maar de geur is onmiskenbaar. Met twee bekers loop ik terug naar de balie en vraag of hij de machine zojuist heeft schoongemaakt.
De jongen kijkt naar de machine alsof die het antwoord gaat geven. Daarna vraagt hij of we hetzelfde willen. Uiteraard niet, dus krijgen we wat anders. Maar ook deze twee bekers blijken niet alleen met koolzuurhoudende frisdrank gevuld te zijn. We geven de moed op.
Aangezien je bij de BurgerKing enkel de speciale sauzen kan bestellen bij de kipnuggets, leek ons dat een goede manier om eens aan mayonaise te komen. Vreemd genoeg troffen we die niet aan in de papieren zak. Voor de tweede maal keerde ik terug naar de balie. Beteuterd wees de jongen naar de bak waar de cupjes in hadden moeten liggen… Ja, ik zie ook dat ze er niet zijn, maar het lijkt me wel dat je dat wel even aan je klanten meldt.
De derde domper was het brood; dat was blijkbaar nog van voor de lockdown. Uiteraard hebben veel horecagelegenheden veel last gehad van de verplichte sluiting; maar in dit geval had de Britse overheid de heropening van de eetgelegenheden het beste geheim kunnen houden.
