Vandaag is de laatste dag dat koopzegels in een zegelboekje van Albert Heijn ingeleverd kunnen worden. Daarmee komt er een einde aan een tijdperk van zegels plakken dat in 1955 werd geïntroduceerd.
De papieren koopzegels werden geïntroduceerd in 1955 en verdwenen eind 2020, waardoor het plakken in een zegelboekje enkel was voorbehouden aan degenen die ergens nog een paar (of juist heel veel) verdwaalde zegels tegenkwamen. Sparen ging vanaf dat moment volledig digitaal. Op veel vlakken een kostenbesparing, want caissières hoefden geen tijd meer te besteden aan het tellen van zegels. Daarnaast hoefden er ook geen zegelrollen meer geproduceerd te worden en was het tellen van de zegels aan het einde van de dag ook niet meer nodig. Tel daarbij op dat het coronavirus destijds ook nog rondwaarde, waardoor elk contactmoment dat vermeden kon worden mooi meegenomen was. Het overhandigen van de zegels leverde toch een extra risico op, bij de toch al kwetsbare doelgroep.
Het systeem is al sinds jaar en dag eenvoudig. Voor elke euro aan boodschappen kan je als klant een zegel ter waarde van €0,10 kopen. Wanneer je een vol zegelboekje hebt, waar 490 zegels in gaan, krijg je €52 terug van Albert Heijn. Een halfvol boekje levert de waarde van de zegels op met een premie van €0,50. Hoewel het sparen nu al jaren digitaal gaat, neemt dat niet weg dat volle zegelboekjes nog overal opduiken. Dat levert soms bij het inleveren bijzondere situaties op, zo mocht ik zelf ondervinden.
Caissières behandelen de volle zegelboekjes als ware museumstukken. Zo trof ik een caissière die nooit eerder een zegelboekje had verzilverd. Inmiddels kwamen er meer medewerkers kijken naar het bijzondere boekwerkje. Na wat puzzelen op de kassa, lukte de uitbetaling. Later bleek dat het ontwerp van de zegelboekjes in de afgelopen jaren in lijn was gebracht met de huisstijl, waardoor mijn boekjes nogal uit de toon vielen. Omdat er nog wat losse zegels in onze lades in omloop waren, besloot ik een nieuw boekje mee te nemen. De hoeveelheid zegels die nog los aanwezig waren, vulden nog geen half boekje.
Voor de zekerheid controleerde ik voorafgaand aan mijn bezoek of de resterende zegels toegevoegd zouden kunnen worden aan mijn digitale spaarboekje, dat ik voor de gelegenheid had aangemaakt in de app. De website bood uitsluitsel, dat zou geen enkel probleem zijn. Voor de zekerheid neem ik toch contact op met de klantenservice. De eerste klantenservicemedewerker vindt de vraag dusdanig lastig dat het gesprek zonder antwoord wordt beëindigd. De tweede klantenservicemedewerker stelt zeer stellig dat het absoluut niet kan, ondanks het feit dat de website het tegendeel beweert. Nadat hij zelf de site gelezen heeft, bevestigt hij dat het geen probleem is. Hoe ze het in de winkel gaan oplossen? Dat weet hij niet. Ik vrees dat het lastig gaat worden…
Ik toch waag de gok en vertrek met een voor een kwart gevuld zegelboekje naar de Albert Heijn. De caissière is onverbiddelijk, ze wil alleen uitbetalen. Ook de manager laat telefonisch weten dat er enkel uitbetaald kan worden. Met de informatie van de website in mijn achterhoofd, vraag ik of de manager zelf wil komen kijken. Uiteindelijk verschijnt de manager, die zelf ook geen idee heeft hoe het moet. Met het stappenplan dat op het intranet van Albert Heijn staat, komen we een heel eind, en lukt het zelfs om de zegels digitaal bij te schrijven op mijn account.
