De dagen waarop we alle reserveringen in orde maakten, liggen inmiddels ver achter ons.
De datum van vertrek komt logischerwijs steeds dichterbij, zo ook het inpakken. Vorig jaar hebben we een behoorlijke hoeveelheid frisdrank verscheept naar Nederland. De lege flessen nemen we nu weer mee terug, is het plan, want zodoende krijgen we ons statiegeld weer terug. Als we enkel voor de flessen naar Estland zouden vliegen, zou weggooien in Nederland voor het eerst beter voor het milieu zijn.
Ondertussen is er nog contact met Sony. Vorig jaar sneuvelde mijn lensdop, waardoor deze onbruikbaar werd. Een nieuwe bestellen leek onmogelijk. Sowieso was er ter plaatse in Estland geen winkel te vinden die dit type snel kon leveren. Na lang zoeken, bleek de maat die ik nodig had, behoorlijk zeldzaam. Of het komt doordat deze maat weinig is verkocht, of juist extreem veel, is niet duidelijk. Uiteindelijk belandde ik alsnog bij de fabrikant. Doorgaans is dat de duurste optie, ook nu. Helaas was het ook de enige optie.
Toch viel de prijs behoorlijk mee, zeker als ik de inhoud van het pakket bekijk. Uit de inhoud van het pakket bleek dat mijn lensdop vanuit Duitsland eerst naar het Verenigd Koninkrijk is verscheept. Daar is de lensdop opnieuw verpakt om naar Nederland verzonden te worden. Het doosje, met een lensdop die makkelijk in een stevige envelop verzonden had kunnen worden, kwam wel keurig op tijd aan. Vergeleken hierbij is het het terugbrengen van lege flessen naar Estland helemaal zo gek nog niet.
