De volgende dag mogen we onze huurauto ophalen. Aangezien Europcar niet heel veel vestigingen heeft, moeten we terug naar het vliegveld. Vooralsnog is dat een aardige busrit, want de aanleg van Rail Baltica zorgt er al sinds 2023 voor dat een tramverbinding vanuit de stad naar het vliegveld tijdelijk niet mogelijk is. Overigens hadden we twee dagen later wel de tram kunnen pakken, maar dat kwam in onze planning niet uit.
Dat de tram nodig is, blijkt wel uit de drukte bij de bushalte. Niet voor niets laat het vervoerbedrijf nu twee tramlijnen doorrijden naar het vliegveld. Hoewel de mensenmenigte niet te vergelijken is met de passagiersaantallen naar De Uithof in Utrecht, heb ik toch medelijden met de buschauffeur die met een standaardbus tevergeefs iedereen mee probeert te nemen, inclusief bagage.
Door diezelfde mensenmenigte worstelen wij ons naar binnen. Bij Europcar zijn we inmiddels vaste klant. Na een korte uitleg en het tekenen van diverse documenten, krijgen we bijna de sleutel overhandigd. Plots krijg ik weer een huurcontract voorgeschoteld, zelfde inhoud, andere personenbus. Een met minder schade en veel minder kilometers. Blijkbaar zijn onze plannen zo avontuurlijk, dat ze de technische staat van het eerste voertuig niet durven te garanderen.
Het zoeken van de bus op de parkeerplaats is altijd een uitdaging. Door het geringe aantal personenbussen, weten we al snel met welk voertuig we op pad kunnen. We verlaten het terrein op het moment dat we eigenlijk onze afspraak hadden. We rijden gelijk door naar de binnenstad om bij het appartement de rest van het reisgezelschap op te halen.
Omdat het al relatief laat in de ochtend is, blijven we dicht bij Tallinn. Na een korte stop in Ümera, waar we bij de Hesburger snel ontbijten, rijden we door naar de waterval van Keila.
