Voordat we richting Nautica rijden, stoppen we eerst bij een kringloopwinkel in winkelcentrum Arsenal. Vorige keer konden we deze niet vinden, door de nogal vreemde locatie in het pand. Nu gaat het beter en geven we een bescheiden bedrag uit aan een hoop geinige spullen. Buiten de winkel krijgt een pas aangenomen schoonmaker les in het besturen van een schoonmaakmachine. Wanneer we de winkel verlaten, is deze les nog niet afgelopen.
Op de terugweg naar onze auto, lopen we via de rest van de winkels, die voornamelijk uit outletwinkels bestaan, richting de supermarkt. Bij de broodafdeling besluit een klant zijn broodjes zonder tang te pakken. Ook in Estland wordt dat niet gewaardeerd. Even waan ik mij in Nederland, waar dit eerder regel dan uitzondering is. Als de man in kwestie tegen zijn kind begint te praten, heb ik een nieuwe methode om Nederlanders in het buitenland te ontdekken. Ik loop vlug door en doe alsof ik ze niet versta.
Van de ene kant van de stad, rijden we uiteindelijk richting de zee. Het winkelcentrum Nautica ligt namelijk in het havengebied van Tallinn, en is voornamelijk gericht op toeristen die per boot naar Estland komen. In veel winkels word je zelfs standaard in het Fins aangesproken bij de kassa en betwijfel ik het of het personeel je ook in het Ests zou kunnen helpen. Niet vreemd, want vrijwel overal horen we Fins. Dat is wel anders dan een jaar eerder, toen was er nog behoorlijk wat Russisch te horen.
De avond sluiten we af in restaurant Pelm, waar je nog altijd heerlijk Oost-Europees kan eten. Omdat we nog boodschappen moeten doen, gaan we niet direct naar ons appartement. We kiezen een supermarkt, waar je altijd goed kan parkeren en het niet druk zal zijn. Mustakivi was 20 jaar geleden de eerste Estse supermarkt die ik bezocht. Een bezoekje kan daarom niet uitblijven.
