De volgende dag sta ik vroeg op om een wandeling te maken door de oude stad. Heel ver kom ik niet, want nabij de stadspoort, voor een vestiging van de Hesburger, blijkt iets te zijn gebeurd. Erbij gaan staan kan natuurlijk niet, maar ontbijten bij de Hesburger en alles door het raam aanschouwen, dat natuurlijk wel. Een gouden zet, want naast de beveiliging die aanwezig is, verschijnen er ook plots vijf agenten.
Niet veel later is er ook een ambulance aanwezig. Terwijl ik binnen in de Hesburger zit, komt de politie naar binnen. Ze zijn op zoek naar camerabeelden. Het aanwezige personeel weet niet wat ze moeten doen, waarna de politieagent onverrichter zaken naar buiten gaat. Ondertussen zit op het bankje een man met een, voor zover ik kon zien, coolpack tegen zijn voorhoofd. Blijkbaar was dat voldoende, want de ambulance vertrekt zonder iemand mee te nemen. De politie neemt juist wel iemand mee. Een man, die blijkbaar in een nis verscholen was en daar al die tijd werd vastgehouden, stapt zonder te morren in het politiebusje. Nadat de andere agenten nog wat gegevens hebben genoteerd, lijkt de rust wedergekeerd en wandel ik terug naar het appartement.
Vanuit het appartement wandelen we uiteindelijk weer terug naar de oude stad. We gaan op zoek naar een paar uitkijkpunten. Aangezien het waait en bewolkt is, levert dat mooie plaatjes op en is het tegelijkertijd ook niet zo heet. Je moet immers aardig wat heuvels en trappen bedwingen vooraleer je van het uitzicht kan genieten. Het is de moeite meer dan waard, net als het bezoek aan diverse souvenirwinkeltjes.
’s Avonds doen we alvast wat boodschappen om spullen in huis te halen die we mee gaan nemen naar Nederland. Voordat we dit doen, eten we bij Viru Toidutänav. Een hal in winkelcentrum Viru Keskus met diverse eettentjes en een gemeenschappelijke ruimte waar je kan zitten. Pelmeenid wordt al sinds 2024 niet meer verkocht, helaas. De Georgische keuken die ik in 2025 ontdekte, blijkt gelukkig nog aanwezig te zijn. Ook de Georgische limonade Martvili, blijkt nog te koop. Ironisch genoeg komt enkel het recept uit Georgië, de productie van de limonade vindt plaats in Estland. De blikjes zijn geeneens te koop in Georgië.
Hierna volgt een wandeling in een lichte regenbui naar huis. De wolken en donkere luchten die we de hele dag zagen, bleken dus toch regen mee te brengen.
