De treintunnel is voor mij een nieuw fenomeen, en het blijkt best een handige route te zijn. De coupé is zeer benauwd, en naar buiten kijken is geen optie. Niet dat je in de tunnel daar veel aan hebt, maar het gaat om het idee. Om die reden hebben zelfs de Londense metro’s ramen in de wagons gekregen.
Stipt op tijd rijden we weg uit Frankrijk. Door de smalle raampjes zien we nog wat landschappen voorbij flitsen; maar zodra het zwart wordt weten we zeker dat we de goede kant op gaan. Het duurt overigens niet lang voordat we weer daglicht zien. We hebben Engeland bereikt, al moeten we nog wel een stukje langs de Engelse kust rijden voordat we uit mogen rijden.
Veel tijd is er niet in Folkestone, we hebben namelijk een strakke planning. Want om in Ierland te komen, moeten we nog met een boot een overtocht maken. Een tunnel, of brug, ligt er namelijk (nog) niet.
