De laatste dag van de vakantie is aangebroken. Zoals elk jaar doen we boodschappen om typisch Ierse producten naar Nederland te halen. Denk bijvoorbeeld aan chocola, ontbijtworstjes en “red lemonade”. Uiteraard mag cheddar niet op het lijstje ontbreken. Waar we in Nederland werken met termen als “belegen”, “jong belegen”, en “oud”, werken die Ieren (en Britten) met een cijfer om de sterkte van de kaas aan te duiden. Zeer handig om een gevarieerd kaasplankje meer naar huis te nemen.
Door deze boodschappen zijn we wel genoodzaakt om de boot naar Frankrijk te pakken. Het Verenigd Koninkrijk moeten we door de Brexit overslaan. De Nederlandse douaniers kijken helaas niet naar de herkomst van producten. Als iets op Brits grondgebied is geweest, moet het ingenomen worden. Dat risico willen we niet lopen, dus start onze lange terugreis morgen.
Vanuit het westen van Ierland rijden we via Cork naar de oostkust. Daar overnachten we om een dag later met de boot naar Frankrijk te varen. Deze overtocht duurt behoorlijk lang, maar we hoeven daardoor geen hotel te boeken; we slapen immers op de boot.
Voordat we daadwerkelijk vertrekken, moeten we de auto nog inpakken. Elk jaar verbazen we ons erover dat we richting Ierland behoorlijk wat ruimte over hebben. En elk jaar verbazen we ons erover dat we op de terugweg ruimte te kort komen. De complete kofferbak is naar het spel Tetris ingericht; maar alles lijkt erin te passen. Het enige dat er nog in moet is benzine, maar dat is voor de volgende ochtend.
