De dag dat we onze gehuurde bus moeten inleveren, is aangebroken. ’s Ochtends rijden we richting Tallinna Lennujaam om de bus in te leveren op de locatie waar we deze gehuurd hebben. Vooraf tanken we nog even om een boete achteraf te voorkomen. De hoge dieselprijzen zijn tegenwoordig ook in de boete verwerkt, dus nemen we het zekere voor het onzekere.
Nadat we de parkeerplaats hebben gevonden en de bus hebben geparkeerd, staat er al gauw een medewerker naast onze bus. Ze neemt de sleutel in ontvangst en gaat ermee op pad. Inmiddels weten we dat dit een paar honderd meter verderop is, waar men de bus controleert op schade en men deze daarna kuist. Ze meldt nog wel dat we de bus niet hadden hoeven wassen. Onze ervaring is helaas anders. De papieren mogen we zelf inleveren, al is het maar omdat ze onze handtekening nog moeten hebben.
Terwijl we onze papieren inleveren, is kennelijk al gezien dat we de bus schadevrij en met een volle tank hebben afgeleverd. Over onze gereden kilometers, meer dan 2500, zeggen ze niks meer, dat zijn ze inmiddels wel gewend. Vanaf nu zijn we aangewezen op het openbaar vervoer in en om Tallinn. Nu de trolleybussen terug zijn, de trams de normale routes rijden en tal van buslijnen betere routes hebben gekregen, is dat alles behalve een straf. Dat was het daarvoor overigens ook al niet, het is nu alleen iets beter.
Om van het openbaar vervoer gebruik te maken, hebben we wel ov-chipkaarten nodig. Hier heten ze Ühiskaart, kosten ze €3 per stuk en zien ze er nog leuk uit ook. Kinderen die nog niet leerplichtig zijn, mogen gratis mee. Hier ligt die grens op 7 jaar, wat ons een kaart scheelt. We zetten er gelijk een 5-dagenkaart op. Hiermee mogen we 5 dagen lang onbeperkt met alle bussen, trams en trolleybussen van TLT reizen. Zo’n abonnement kost slechts €11.
Het is ook mogelijk om geld op de kaart te zetten. Per reis check je enkel in en betaal je een vast bedrag. Als je op saldo reist, betaal je per dag nooit meer dan de prijs van een dagkaart; €5,50. Goed om te weten, uitchecken is niet nodig. Het zorgt in ieder geval voor een snellere afhandeling bij de haltes. Een systeem dat al jaren goed werkt.
Vanaf de luchthaven pakken we een van de twee trams naar Ülemiste. Een luxe, want de tram heeft hier een aantal jaar niet kunnen rijden. Ironisch genoeg was de aanleg van een spoorlijn en nieuw stationsgebouw hier de oorzaak van. Rail Baltica begint in Tallinn nu echt vorm te krijgen. Het enige dat niet is teruggekeerd, is de tramhalte voor de deur van T1. De oude haltes, inclusief ongebruikte abri’s en tramrails, liggen er verlaten bij, terwijl de trams op enkele meters afstand koers zetten naar de halte Ülemiste linnak. De halte waar we uit moeten stappen voor winkelcentrum Ülemiste.
Gezien de weersverwachting, die vrij accuraat werd voorspeld door het Ests Meteorologisch Instituut (EMHI), is het verstandig om voorlopig te kiezen voor een activiteit in een overdekt gebied. Al lopende vanaf de tramhalte naar het winkelcentrum kondigt het slechte weer zich al aan met flink wat gedonder. Het ziet ernaar uit dat we tijdens het reserveren van de auto, enkele maanden geleden, goed gegokt hebben.
Enkele uren later is het buiten enkel nog fris. De regenwolken hebben plaatsgemaakt voor vriendelijkere wolken. Het is in ieder geval niet zo extreem heet als in Nederland. Met de bus reizen we terug naar het appartement, waar we kort pauzeren. Daarna pakken we de tram richting Keskturg. Niet om de gelijknamige markt te bezoeken, maar om een, voor ons, nieuw restaurant te proberen.
Een slimme ondernemer heeft enkele pubs geopend in Tallinn en Tartu, elk met een thema. Zo verblijven wij enkele verdiepingen boven de Ierse pub, waar in de kelder een Duits café zit. De Ierse pub in Tartu bezochten we enkele dagen eerder en vandaag bezoeken we een Duits café elders in de stad. Ver buiten het toeristisch gebied, en dat is te merken. Het personeel is vrolijker, de prijzen zijn er beter, zeker als je het vergelijkt met wat je ervoor krijgt en het is er vooral rustiger. Een verademing. Ook het fooienproces is net even anders ingericht. Estland is digitaal ingesteld, dus ook hier. Met een persoonlijke QR-code kan ik degene die ons de hele avond heeft geholpen een fooi geven. Hoe dat achter de schermen verwerkt wordt? Ik heb geen idee, maar dat komt vast wel goed.
