In de zaal

Voorafgaand aan de show werden we getrakteerd op een DJ die bekende en minder bekende songfestivalhits had gecombineerd tot een lang muziekstuk. Dit was overigens voor het eerst dat een DJ het voorelkaar kreeg dat in een mix alle nummers mij bekend voorkwamen. Stipt op tijd startte de show waarin achtereenvolgens Litouwen, Slovenië, Rusland, Zweden, Australië, Noord-Macedonië, Ierland, Cyprus, Noorwegen, Kroatië, België, Israël, Roemenië, Azerbeidzjan, Oekraïne en Malta optraden.

Tussen alle optredens vond steevast de ombouw van het decor plaats. In stipt 43 seconden, de lengte van de postcards, de introductiefilmpjes tussen de optredens, wordt het podium geveegd door een ploeg die bij een curlingtoernooi niet zou teleurstellen. Enkele landen hebben voor hun optreden meer nodig dan een glimmende vloer; zo hebben Ierland en Malta een dusdanig groot decorstuk, dat het geen toeval is dat er even geschakeld wordt naar een promo of een moment tussen de artiesten in de “green room”. Noord-Macedonië had juist genoeg aan een glimmend vest, dat oogverblindend was.

Naast deze gecreëerde rustmomenten, zorgde de afwezigheid van Australië ook voor een moment van rust, op de vloer. Het nummer zelf was alles behalve rustig. De delegatie kon vanwege de strenge Australische regelgeving omtrent het in- en uitreizen niet naar Rotterdam komen. Uit voorzorg heeft elke delegatie, onder streng toezicht van de EBU, een video-opname van een optreden opgenomen. Wanneer er een verplichte quarantaine is van een delegatie, kan die opname gebruikt worden.

Tijdens deze laatste repetitie werd al wel duidelijk welke landen die avond het goed zouden gaan doen. Zweden, Oekraïne, Noorwegen, Litouwen en België waren vooraf al duidelijk. Ook wist Israël te verrassen, net als Azerbeidzjan en Cyprus. Die nummers bleven live verrassend goed gezongen te worden. Dat kon helaas niet gezegd worden van Roemenië. Deze zangeres had er zichtbaar moeite mee. Ook Ierland ging tijdens de repetitie niet heel goed, ondanks de bijzonder moeilijke choreografie.

Diezelfde avond werd de gehele show nogmaals opgevoerd, maar nu voor echte punten. Hoewel de nationale jury’s al een dag eerder hadden gestemd, bleef het voor sommige landen toch spannend. Van mijn voorspelling; Zweden, Litouwen, Oekraïne, Azerbeidzjan, Malta België, Israël, Cyprus, Noorwegen en Ierland, ging enkel het laatste land niet door. Rusland werd toch beter gewaardeerd dan verwacht. Het belooft nu al een interessante finale te worden.