In mijn eerste stukje gaf ik aan dat het Fieldlab-experiment nogal vreemd overkwam. Hoewel men aangaf dat middels videosurveillance gekeken zou worden naar het gedrag van de bezoekers, was er op de vloer totaal geen zicht op het naleven van de voorwaarden. Het enige gevoel van veiligheid kwam voort uit het feit dat enkel negatief geteste bezoekers toegang hadden tot Ahoy.
Het eerste dat direct opviel waren de rijen voor de verplichte coronacontrole middels de QR-code. Buiten het complex diende de anderhalve meter afstand nog in acht genomen te worden, maar dat was vrijwel onmogelijk. Ook de gespreide aankomsttijd was niet bepaald een succes; het was enorm druk. Bij de toegangscontrole dit ook niet gecontroleerd.
De voorgeschreven Flockey-app, die wij braaf hadden gedownload en geactiveerd, zal heus zijn werk gedaan hebben. Echter als je niet controleert of iedereen deze heeft, lijkt het me dat je geen goede resultaten uit je onderzoek krijgt.
Tot slot diende overal een mondkapje te dragen, behalve als je op je vaste plek zat. Ongetwijfeld zijn er mensen die om medische of activistische redenen geen kunnen of willen dragen, maar het aantal dat zonder mondkapje door de gangen bewoog, was bijzonder hoog.
Al deze ervaringen zorgen ervoor dat veel mensen wellicht terecht vraagtekens zetten bij Fieldlab. Zeker ook als je bedenkt dat nadien niet gevraagd wordt naar het resultaat van je after-test, die overigens op geheel vrijwillige basis wordt afgenomen.
De organisatie van het Eurovisie Songfestival was daarentegen wel goed geregeld, op de partij die de kaartverkoop regelde, Paylogic, na.
(deel 3 van 3)
