Na het uitchecken rijden we noodgedwongen nog door de omgeving van Rosslare. Het inchecken kan pas een paar uur voordat de boot vertrekt. Omdat die tijden zijn gewijzigd, zijn onze plannen ook iets gewijzigd.
Wederom komen we terecht in Drinagh, echter nu bij een winkelcentrum. Parkeerruimte is hier schaars, dus is er een heuse parkeerhulp aangesteld door de lokale supermarkt. Echter trekken veel Ieren hun eigen plan. Zo houdt iemand speciaal voor ons een plekje bezet, ongeacht de instructies. Wij zijn deze persoon nog steeds dankbaar.
Na lang wachten kunnen we eindelijk inchecken in de haven. Na het tonen van de paspoorten, krijgen we een spiegelhanger, sleutels voor de hut en een plekje in de rij toegewezen. Daar begint het lange wachten. Gelukkig zorgt de Ierse douane voor genoeg vermaak. Willkeurig worden bestelbusjes aangewezen die door hun bestuurder geopend moeten worden. In één van de busjes blijkt een grote hoeveelheid contant geld te liggen. Op het moment dat het spannend wordt, lijkt het met een sisser af te lopen. Het blijft bij een waarschuwing.
Kort voor de geplande vertrektijd, mogen we eindelijk de boot op en kunnen we ons voorbereiden op een lange boottocht. Met al onze bagage strompelen we naar onze hut. Liften zijn er niet, dat waren we even vergeten.
